Logopeda radzi

Logopeda radzi

„Nie ma nic lepszego niż język, który jest łącznikiem życia społecznego, kluczem do wiedzy (…)”
Ezop

Dyżur logopedy:
mgr Iwona Marek
Czwartek: 14.00 – 15.00
Piątek: 14.30 – 15.30

Logopeda zajmuje się między innymi:

  • Profilaktyką logopedyczną;
  • Kształtowaniem mowy dziecka;
  • Kulturą żywego słowa;
  • Diagnozą i terapią mowy dzieci, młodzieży i dorosłych w różnych przypadkach.

Rozwój mowy dziecka

Dziecko w wieku 5 – 6 lat:

  • Udoskonala percepcję dźwięków mowy, np. przez zabawy rymami i dzielenie wyrazów na sylaby.
  • Buduje coraz dłuższe wypowiedzi – zgodnie z regułami gramatyki języka polskiego.
  • Buduje zbiory, np. auta, kwiaty.
  • Układa i opowiada 4-elementowe historyjki obrazkowe.
  • Rozumie symbole.
  • Czyta globalnie sylaby i wyrazy, które z nich powstają , a nawet proste zdania (np. Ola ma książkę).
  • Zapina i rozpina guziki.
  • Sznuruje buciki.
  • Przedmioty i postacie na rysunkach dziecka mają dużo elementów.
  • Podpisuje drukowanymi literami swoje prace.
  • Kiedy pisze, rusza nadgarstkiem, nie łokciem.
  • Rozumie trudniejsze instrukcje, np. „klaśnij w dłonie, a potem połóż ręce na kolanach”.
  • Potrafi wysłuchać dłuższego opowiadania, bajki, rozumie morał.
  • Rozumie określenia typu: „pod”, „na”, „obok”.
  • Prawidłowo interpretuje znaki symboliczne.
  • Mowa jest wyraźna i poprawna, prawidłowo wymawia wszystkie głoski języka polskiego.
  • Poprawnie buduje zdania – stosuje reguły gramatyczne.
  • Potrafi odpowiedzieć na bardziej złożone pytania, opowiada, używając zdań złożonych.
  • Potrafi opowiedzieć, co widzi na ilustracji, opowiada bajki.
  • Potrafi porozmawiać z osobą obcą, nie odbiegając od tematu.
  • Używa słów określających relacje przestrzenne i nazywa podstawowe figury geometryczne.

Dzieci I – III klasa:

  • Dziecko – jeśli się pomyli lub przejęzyczy, potrafi się poprawić.
  • Wie i rozumie, jakie są zasady funkcjonowania języka i stosuje je.
  • Mówi poprawnie, ciągle wzbogaca swój słownik.
  • Doskonali technikę i tempo czytania.
  • Ćwiczy czytanie ze zrozumieniem.
  • Należy uczyć dziecko rysowania szlaczków, które kształcą umiejętność rysowania drobnych elementów w linijkach.
  • Umie pisać litery i łączyć je w wyrazy.
  • Pisze poprawnie ze słuchu.
  • Należy pomóc dziecku nauczyć się kreślenia liter zawsze we właściwym kierunku.

Opanowanie mowy jest dla dziecka procesem trudnym i długotrwałym. Odbywa się to dzięki osobom z otoczenia – rodzicom, które mówią do dziecka i rozmawiają z nim. Proste zabawy wykonywane wspólnie z dzieckiem, zabawna gimnastyka buzi, np. przed lustrem, pomagają w opanowaniu pięknej wymowy. Praca aparatu oddechowego oraz mownego (warg, języka, podniebienia miękkiego) odpowiada za jakość wymowy.
Ćwiczenia należy wykonywać systematycznie, ale krótko – daje to najlepsze rezultaty. Zabawy oddechowe prowadzimy w krótkich, kilkuminutowych seriach, najlepiej w dobrze przewietrzonym pomieszczeniu – godzinę przed lub po posiłku.

ROZWIJANIE I USPRAWNIANIE FUNKCJI APARATU MOWY

Rozgrzewka:

  • Wytrzeszcz oczy i wysuń język z buzi.
  • Rozciągnij szeroko wargi palcami.
  • Pokaż jak się martwisz.
  • Pokaż jak się złościsz.

Język:

  • Unieś język w kierunku nosa.
  • Opuść język w kierunku brody.
  • Przesuń język w kierunku prawego kącika ust.
  • Przesuń język w kierunku lewego kącika ust.

Wargi:

  • Parskaj wargami – naśladuj rżenie konia.
  • Zawarcz, tak jak ruszający motor.
  • Zagraj palcami na wargach.
  • Wydaj okrzyk Indianina, wymawiaj długo „o” i uderzaj dłonią o wargi.

Podniebienie miękkie:

  • Przenoś na kartkę elementy „papierowego nieba”, zasysając powietrze przez rurkę.
  • Pogrupuj papierowe, np. serca, kółka według wielkości, zasysając je przez rurkę.
  • Sortuj figury geometryczne według wzoru, przenosząc je za pomocą rurki.
  • Unoś, np. pianki, wciągając powietrze przez rurkę.

Oddech:

  • Nabierz tyle powietrza nosem, by miś leżący na twoim brzuchu, uniósł się.
  • Wypuść powietrze i popatrz jak miś opada, unieś ręce wysoko do góry i nabierz powietrze nosem.
  • Opuszczaj ręce w dół, aż do podłogi – jednocześnie wydmuchując powietrze.

Inne propozycje ćwiczeń języka, warg, policzków i podniebienia miękkiego:

  • Jedzenie „słonych paluszków” bez przytrzymywania ich dłonią.
  • Trzymanie zębami i wargami lekkich produktów na małej plastikowej łyżeczce.
  • Lizanie czubkiem języka dużych lizaków lub lodów, ale nie lodów na patyku.
  • Trzymanie wargami i zębami nitki z zawiązanym na jej końcu małym cukierkiem.
  • Picie jogurtu lub gęstego soku przez „zakręcone” słomki.
  • Przysysanie i przenoszenie za pomocą słomki różnych produktów spożywczych z jednej miseczki do drugiej, począwszy od najlżejszych, np. kulek czekoladowych. Słomka powinna być przytrzymywana środkiem ust i nie powinna być przygryzana. Przenoszone produkty powinny być większe niż średnica słomki, by dziecko się nimi nie zachłysnęło.
  • Zlizywanie czubkiem języka rozsmarowanego na talerzu dżemu, miodu czy ketchupu w kształcie, np. serca, koła, itp.

Opracowano na podstawie materiałów Polskiego Towarzystwa Logopedycznego – Oddział Śląski.